Champagne is zoooo 2015…: Ridgeview Blanc de Blancs

In deze tijd van het jaar vind ik het leuk om me in andere bubbels te verdiepen. In de échte alternatieven voor champagne. Een jaar of vijftien geleden hoorde ik steeds vaker mensen zeggen ‘Weet je dat ik prosecco vaak veel lekkerder vind dan champagne?’ Van die tekst kreeg ik steeds meer jeuk, want het ging dan eigenlijk altijd over die naar appeltjeszeep geurende Gall&Gall- of AH-prosecco waarvan je toch echt niet veel meer kunt zeggen dan: hartstikke gezellig.

ridgeview_blancMaar een feit is dat er heel veel bagger-champagne op de markt is, en dat champagne in mijn ogen eigenlijk altijd overpriced is. Daarom vind ik het een uitdaging om échte kwaliteit te vinden buiten de Champagnestreek. Cava’s in Spanje, crémants in Frankrijk en Luxemburg, sekt in Duitsland en Oostenrijk, spumante in Italië, vonkelwijn in Zuid-Afrika en sparkling wines in Australië, de VS en… Engeland. Zoals deze prachtige Ridgeview Blanc de Blancs (voorheen Grosvenor geheten) uit Sussex, Zuid-Engeland. In 2010 werd-ie op een concours van het fameuze Decanter Magazine uitgeroepen tot beste mousserende wijn van de wereld. Daarmee liet deze Ridgeview vele honderden bubbels inclusief ‘echte champagnes’ van Heidsieck, Taittinger en Moët & Chandon achter zich. Het was de eerste keer dat een niet-champagne hier won.

Laat mijn Engelse favoriet nou net weer aan de dure kant zijn; wat dat betreft is-ie dan toch weer niet beter dan een mooie champagne 🙁 Wel veel verrassender en origineler. Want champagne is zoooo 2015…
RidgeviewGlasHet maken van een echt mooie mousserende wijn is een bewerkelijk en relatief duur proces. De eenvoudigste prosecco’s e.d. zijn eenvoudige, dunne, zure witte wijntjes die door het inspuiten van koolzuurgas à la Spa Rood tot bruisen worden gebracht. Klaar is Kees. Meer dan een paar dubbeltjes hoeft het product zelf (los van verpakking, transport, accijnzen) niet te kosten. Een ambachtelijk gemaakte mousserende wijn daarentegen begint ten eerste met een perfect geschikte basiswijn. Die is vaak een zorgvuldige blend van een aantal basiswijnen: de ene vanwege de smaakrijkdom, de ander voor de ideale zuren, weer een ander voor de body, enzovoort. Vervolgens krijgt hij een extra gisting op de fles waarbij op een natuurlijke manier koolzuur in de wijn terechtkomt. Hij blijft daarna vaak nog jaren doorrijpen op de dode gistcellen in de fles – ‘sur lie’ – waardoor die gistcellen unieke, delicate aroma’s af kunnen geven (hazelnoot, versgebakken brood en acaciabloesem, om er een paar te noemen).

Hoe langzamer de gisting en hoe langer de rijping, hoe fijner de belletjes en hoe complexer de aroma’s. Bovendien wordt de wijn wat zachter, minder zuur en romiger. Vervolgens wordt de gistprop verwijderd en krijgt de fles zijn beroemde kurk en muselet. Zie hier voor een kort en hier voor een iets uitgebreider filmpje over dit ingenieuze vinificatieproces, waarvan volgens de legende de monnik Dom Pérignon de Willie Wortel zou zijn – hoewel de Engelsen bij nader inzien misschien wel veel bepalender zijn geweest…

Dit is ongeveer de manier waarop Queen Elizabeth, William en Kate hun glas vasthouden (met de hand aan de onderkant van de kelk in plaats van aan de steel)… net als Beatrix en Máxima, en Obama doet het (in ieder geval in koninklijk gezelschap) ook… wat is dat toch voor een elitair-sektarische, maar vooral compleet achterhaalde en wijnonvriendelijke etiquette?!

Queen Elizabeth is sinds 2006 deels overgeschakeld naar de Engelse bubbels van Ridgeview. Haar favoriet is de Blanc de Blancs van 100% chardonnay en deze heeft haar lijfchampagnes Bollinger en Pol Roger in feite van de troon gestoten. Haar keuze is een combinatie van nationalisme en smaak: de kwaliteit van Zuid-Engelse mousserende wijn steekt die van de Champagne steeds meer naar de kroon, dankzij de vergelijkbare bodem, de klimaatverandering en toenemende skills. William en Kate zochten voor hun royal wedding ook lokale wijnen uit om de Engelse wijnbouw te supporten. En het hielp: de nationale wijnhuizen waar de koninklijke familie inmiddels mee geassocieerd wordt, wonnen de afgelopen jaren opeens allerlei prijzen en zagen de omzet skyrocketen. Zeker in het geval van Ridgeview lijkt me dat terecht.

Kimmeridgian_england-france-geologyMike en Chris Roberts van Ridgeview Estate plantten in 1994 de eerste wijnstokken. Vanwege de gelijkenis met de kalkrijke krijtbodem van de Champagne (de bodem is vrijwel identiek, de gebieden lopen/liepen in feite in elkaar over), evenals het klimaat, kozen ze voor de klassieke druivenrassen van deze Noord-Franse streek: chardonnay, pinot noir en pinot meunier, en voor het maken van mousserende wijn volgens de méthode traditionelle. Ik dronk al eens een Ridgeview bij Librije’s Zusje en heb hem inmiddels gespot bij wijnwinkel en webshop Il Divino.

RidgeviewBlancDe Ridgeview Blanc de Blancs heeft een fijne mousse, een zuivere en volle smaak en een vrij lange afdronk. Vers gebakken brood, citroen, en wat honing en hazelnoot in de neus; toast, appel en minerale tonen in de mond. Niet te scherp, mooie zuurgraad, balans en wat complexiteit.

Qua prijs is deze Engelse blanc de blancs precies als een prima champagne: 39.95. Maar dan wel een heel stuk origineler. Kwalitatief is deze Ridgeview absoluut van grote klasse, en daarmee een origineel en waardig alternatief voor een mooie champagne. Want, je weet toch: champagne is zoooo 2015.

Ik wens jullie alvast hele fijne bubbels & aansluitend een bruisend 2016!

Verkrijgbaar bij Il Divino (Hilversum + webshop)
Print

Schrijf je in voor de nieuwsbrief (en gegarandeerd verder niks!)

Meest recente berichten

Recente reacties

Archief

Categorieën

Meta

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *